De zoektocht naar een stukje ongerept Thailand leidde zelfs tot een boek en film: 
The Beach. Zo gek als de personages in dit verhaal het maken, hoeft echter niet.Thalland heeft nog best plaatsen waar je niet  op elke straathoek een landgenoot tegenkomt en waar de bewoners geen drugsdealers zijn. Chiang Mai in het noorden van Thailand is één van die plekken, de geboorteplaats van de eigenaresse en chef kok van Faafaet. De binnenstad wordt omsloten door een stadsmuur uit l296. Voorbij die muur stap je een stukje hedendaags verleden binnen. Chiang Mai is boordevol tempels en Boeddhistische monniken. Het lijkt of de tijd hier heeft stilgestaan en er geen plaats is voor het hectische leven van alledag. Toch is de levensstandaard hoog en zijn de mogelijkheden voor een educatieve reis groot. Chiang Mai is namelijk geen stad om je in te vervelen. Kennismaken met het Boeddhisme, het bestuderen van de Thaise kookkunst, massage, yoga, meditatie en t'ai chi behoren tot de mogelijkheden. En dan zijn er nog de evenementen, zoals het Intakin festival bij de tempel Wat Chedi Luang medio mei. Een week lang komen inwoners en bezoekers naar de Wat (=tempel) om te bidden voor een tijdige moesson en een goede oogst. Voor de ingang verkopen jonge kinderen en oude vrouwtjes hun heerlijkheden: van watermeloen en ananas tot rijsteballetjes en getrituurde sprinkhaan. Tussen de eetstalletjes worden offerandes als wierook en waterlelies verkocht. De waar vindt flink aftrek. Naast de Wat staan zilveren schalen die door een constant voorbijtrekkende rij mensen worden gevuld met bloemen, blaadjes, papiertjes en kilo's wierook. De lucht is vol zoete geuren, die de goden moeten verleiden het regenseizoen tijdig te laten beginnen.

Handeltje
De omgeving van de Wat geeft een bijna perfecte doorsnee van het leven in Thailand. Terwijl bij de offerplaats een bijna verheven sfeer in de lucht hangt. vindt achter de Wat het gewone, dagelijkse leven plaats. Thailand zou immers Thailand niet zijn als er aan een (religieus) evenement geen markt verbonden was. Ochtend. middag of nacht; in Thaise steden is er altijd wel ecn handeltje aan de gang. En dus worden ook hier kleding, voedsel, sieraden en nog meer offerandes verkocht. waarvoor iedereen in de buidel moet tasten als hij de heilige liggende Boeddha wil zien. Zo stappen honderden mensen op de gouden figuur af. Niet zo alwetend, maar wel grappig zijn de oude mannetjes met kleine kooitjes vol vogeltjes, die elke passant (tegen een vergoeding natuurlijk) hun vrijheid kan teruggeven. Het zijn duidelijk geen diertjes uit een dierenzaak, dus kun je er gerust vanuit gaan dat ze uit de lucht geplukt zijn. Om hen de goddelijke vrijheid terug te geven moet betaald worden, in de wetenschap dat ze even later opnieuw in een kooitje gestopt worden. De dubbele moraal is overweldigend. Het toppunt van de ‘Heilige handel’.